Hoefbevangenheid

Hoefbevangenheid (Laminitis).
 
Laminitis is in feite zoals het woord al zegt een ontsteking in de laminae. De laminae is een wetenschappelijke benaming voor verbinding door lamellen. Als het ware in elkaar grijpende vingers die groeien tussen het hoefbeen en de hoefwand. Het gewicht van het paard hangt als het ware in deze verbinding. De verbinding is van nature zeer sterk door het grote oppervlakte dat ontstaat door de vele lamellen.
 
Ik beschrijf Laminitis op een eenvoudige manier anders wordt het voor velen te wetenschappelijk. We gaan verder in "Jip en Janneke taal":
 
Nu ontstaat er door bijvoorbeeld verkeerd eten een verandering in het bloed. Dit bloed kan niet meer door de kleine adertjes bij de lamellen. Er ontstaat een verzuring en de lamellen raken ontstoken. De verbinding tussen de in elkaar hakende lamellen breekt af. Gevolg: het paard zakt met zijn gewicht in de hoef naar de bodem. Een losse nagel kun je wel zeggen.
Dat dit zeer pijnlijk is raad zich raden.
In feite breekt er een jaar van herstel aan (als de oorzaak wordt opgeheven). Een jaar van een nieuwe hoef groeien. Dat duurt ongeveer een jaar.
 
Er kunnen twee soorten van beschadiging toonbaar zijn.
1: Een rotatie (verdraaiing) van het hoefbeen met de punt naar beneden.
2: Een zinker. Het hoefbeen gaat in zijn geheel naar beneden.
Het bot kan zelfs door de zool prikken. Zie foto hiernaast (er is een gat ontstaan, die weliswaar binnen twee weken weer dicht groeide)
Meestal is het geval 1. De wittelijn verbreedt enorm en wanneer de nieuwe hoef naar beneden groeit zie je een knik in de hoef. Het bovenste gedeelte laat de stand van het hoefbeen zien. Dus niet het onderste gedeelte.
 
Door een begeleidend bekappen laten we langzaam aan de nieuwe hoef uitgroeien en verwijderen telkens steeds meer van de beschadigde oude hoef.
 
Er zo snel mogelijk bij zijn bij acute hoefbevangenheid is belangrijk.
 
Ook kan laminitis ontstaan door fysieke overbelasting.
Teveel belasting op de lamellen kan optreden als het paard lang niet is gebruikt of veel heeft stilgestaan (in de winter bv) en ineens veel moet werken of op harde grond moet draven.
Weer een reden om paarden altijd veel vrije beweging te geven!
Een onnatuurlijke hoefvorm kan ook een oorzaak zijn, waardoor de doorbloeding is verstoord en degeneratie (achteruit gaan van weefselkwaliteit) op kan treden.
 
Dan hebben we nog de chronische gevallen. De pony's die maar niet beter willen worden.
Duurt dit te lang dan is er vaak zoveel schade dat er geen genezing meer kan worden verwacht. Het bot en omliggende weefsels zijn zo beschadigd dat er geen normale hoef meer op kan groeien. Dan is het de vraag hoever je het nog kan optimaliseren (op zijn best kan maken). Ondraaglijk lijden moet men zien te voorkomen.
 
Dus VOORKOMEN IS BETER DAN GENEZEN.
 
Voeding, beweging en de juiste verzorging.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
na 1 jaar, paard loopt ongevoelig over straat, onbeslagen